Zachowania godowe zwierząt

1.Rzekotka drzewna

Rzekotka drzewna, jak sama nazwa wskazuje, prowadzi głównie lądowy tryb życia, przebywając na drzewach. Okres godowy jest jedynym czasem, kiedy te płazy stale żyją w wodzie lub w zaroślach w pobliżu wody. Gody rzekotek przypadają zwykle na kwiecień i maj, najbardziej intensywne są w ciepłe i wilgotne noce. W tym okresie, rzekotki późnym wieczorem zbierają się przy zbiorniku wodnym (zwykle przy jeziorze), a samce rozpoczynają swój chóralny koncert. Odgłosy rzekotek są najgłośniejszymi spośród polskich płazów, więc terkot setek tych płazów, zgromadzonych w jednym jeziorze jest bardzo donośny i słyszalny z odległości nawet jednego kilometra. Natężenie ich głosu zależy też od temperatury ? im cieplejsza woda, tym głośniejszy jest terkot. Przez jakiś czas całe jezioro rozbrzmiewa jednym, głosem, potem nagle wszystkie rzekotki milkną, by za chwilę znowu rozpocząć swój terkot. Takie występy samców trwają przez całą noc. Co jakiś czas słychać chlupanie wody w przybrzeżnych zaroślach, co świadczy o tym, że samice odnalazły partnerów, kierując się wydawanymi przez nich głosami i przystępują do kopulacji. Samica składa jajeczka w niewielkich pakietach, liczących zwykle 20 ? 150 jaj, osłoniętych galaretowatą otoczką.

2. Głuszec

Okres godowy głuszców przypada głównie na maj. Ich gody naszą nazwę toków lub tokowania i polegają głównie na pięknym śpiewie samców. Wieczorem samiec zajmuje drzewo w lesie, na którym od rana będzie wykonywał swoje pieśni godowe. Ten zwyczaj to tzw. zapady. Rankiem głuszec rozkłada wachlarzowato swój okazały ogon, wyciąga głowę do góry, stroszy skrzydła i rozpoczyna swój występ. Głuszce wydają niezbyt donośne odgłosy, ale ich śpiew składa się z czterech charakterystycznych części: klapania, trelu, korkowania i szlifowania. Cała ?pieśń? głuszca trwa od 7 do 9 sekund i powtarza się płynnie jedna za drugą. Podczas szlifowania, mającego ostre, zgrzytliwe brzmienie, samiec nie słyszy nic poza swoim głosem, stąd jego nazwa – głuszec. Co jakiś czas samiec przerywa swój śpiew na parę sekund, nasłuchując, czy w pobliżu nie ma żadnego konkurenta. Po pewnym czasie, zlatuje na ziemię, by tam jeszcze bardziej rozłożyć ogon oraz kontynuować swój śpiew i czekać na partnerkę. Samica głuszca składa zwykle 6 ? 12 jaj, które wysiaduje potem w swoim gnieździe, czyli w wykopanym w ziemi dołku, wyścielonym suchą trawą.

3. Jeleń

Okres godowy jeleni to druga połowa września i pierwsza połowa października. Gody jeleni nazywane są rykowiskiem, ze względu na głośny ryk samców (byków) w tym czasie. Podczas rykowiska samice (łanie) łączą się w chmary i razem poszukują byka, który później zostanie ich stadnym. Stadny uważa łanie ze swej chmary za swoją własność, pilnuje, aby żadna z nich nie oddalała się od reszty i aby żaden inny byk się do nich nie zbliżał. Liczba łani w chmarze zależy od siły i wieku byka. Byki w sile wieku gromadzą przy sobie 6 ? 10 łani, byki młode i stare zwykle mniej, czasami tylko jedną lub dwie łanie. W chmarze zawsze jest jedna łania licówka (przodownica), która prowadzi wszystkie inne na żerowisko lub do innego miejsca. Za nią idą łanie z cielętami, potem łanie bez cieląt, a za nimi, często w pewnej odległości, kroczy byk. W czasie żerowania wszystkie łanie muszą się trzymać razem, jeżeli jedna się oddali, byk zagania ją porożem do reszty.
Byk często podnosi w górę łeb i wydaje z siebie donośny ryk, który jest wyrazem dumy z jego chmary, a także ostrzeżeniem dla konkurentów. Jeżeli do chmary zbliży się inny byk, wtedy stadny wydaje z siebie głośne ryki ostrzegawcze. Jeśli tamten się nie oddali, dochodzi do zażartej walki. Jelenie uderzają się nawzajem porożami, aż wreszcie któryś poddaje się i ucieka. Zwycięzca wydaje ryk tryumfu i obejmuje władzę nad chmarą łań. Podczas rykowiska byk zapładnia łanie ze swojej chmary, które najpierw przez 34 tygodnie noszą płód, a potem przez 1 ? 2 lata wychowują cielęta.

4. Motyl

Dorosłe motyle żyją zwykle tylko kilka tygodni, więc od razu po wydostaniu się z poczwarki przystępują do poszukiwania partnera w celach rozrodczych. Motyle mają bardzo skomplikowany sposób zalotów. Bardzo ważnym elementem godów jest produkowanie zapachowych substancji chemicznych (feromonów), które mają przywabić osobnika przeciwnej płci tego samego gatunku. U motyli dziennych feromony produkują głównie samce, u motyli nocnych – samice. Po odnalezieniu partnera, owady te wykonują w powietrzu wyszukane tańce i loty, mające na celu zaimponowanie drugiemu osobnikowi. Zwykle samica jest początkowo niechętna zalotom, lecz po jakimś czasie przekonuje się do partnera i ląduje składając skrzydła w pozycji częściowo rozłożonej. Samiec ląduje obok niej i oboje kontynuują wydzielanie zapachu. Następnie owady przystępują do kopulacji, podczas której przez kilkadziesiąt minut pozostają nieruchome.

Jesteś tu: Zoologia