Wpływ pojazdów na środowisko naturalne
Węglowodory to gazy albo ciecze o dość dużej lotności. W naszym otoczeniu znajdują się przede wszystkim w postaci gazowej. Węglowodory pojawiają się wokół nas podczas procesów przetwarzania ropy naftowej i węgla oraz przy używaniu otrzymanych produktów, na przykład rozmaitych rozpuszczalników, paliw, smoły, asfaltu. Warsztaty lakiernicze, z których dochodzi zapach rozpuszczalników, stanowią zagrożenie zdrowia ludzkiego.
W środowisku naturalnym węglowodory z czasem ulegają utlenianiu przez mikroorganizmy do dwutlenku węgla i wody, ale te procesy samooczyszczenia przebiegają bardzo powoli. Tempo ich jest zupełnie niewspółmierne do tempa zanieczyszczeń środowiska, na przykład dookoła stacji benzynowej.
Odrębnym, ogromnym zagadnieniem są katastrofy ekologiczne, powodowane na morzach przez rozlanie tam ropy naftowej. Najbardziej znaną tego przyczyną są katastrofy tankowców.
Pierwszym efektem, poruszającym serca wielu ludzi, jest śmierć setek tysięcy ptaków (które giną, oblepione ohydną mazią), tysięcy fok, tysięcy wydr morskich. Tego, co się dzieje pod powierzchnią morza, oko nie widzi, ale zniszczenia bywają nie mniej dramatyczne. Powłoka ropy na powierzchni wody odcina dopływ tlenu, z zarazem dopływ światła dla producentów, którzy są przecież również ?producentami? tlenu ! Giną wszystkie zwierzęta osiadłe, ryjące w dnie, mniej sprawne w ruchu.
Tlenek węgla- w mowie potocznej znany jako czad- jest śmiertelną trucizną dla organizmu człowieka i każdego innego, który używa hemoglobiny do transportu tlenu. Łączy się on z hemoglobiną w sposób trwały, blokując przenoszenie tlenu. Powstaje podczas spalania węgla (w sensie chemicznym) przy niedostatecznym dostępie powietrza. Współcześnie mieszkańcy miast są codziennie zatruwani częściowo tlenkiem węgla zawartym w spalinach samochodowych. Gazy spalinowe zawierają tlenku węgla prawie dwa razy więcej niż tlenków azotu i węglowodorów razem wziętych i są dokładnie tak samo trujące jak czad z pieca. Na co dzień w mieście tylko część hemoglobiny zostaje zablokowana i stan zdrowia człowieka pogarsza się “tylko trochę”.
W dzisiejszych czasach stosowanie katalizatorów w pojazdach mechanicznych jest możliwe dzięki używaniu benzyny bezołowiowej. W trosce o środowisko obecnie wszystkie samochody są obowiązkowo produkowane z katalizatorami spalin.
“Kwaśne deszcze” to deszcze zawierające zaabsorbowane w kroplach wody dwutlenek siarki, tlenki azotu oraz ich produkty reakcji w atmosferze: rozcieńczone roztwory kwasów siarki, głównie kwasu siarkawego(IV)oraz najbardziej szkodliwego kwasu siarkowego(VI) a także kwasu azotowego(V). Powstają nad obszarami, gdzie atmosfera jest zanieczyszczana długotrwałą emisją dwutlenku siarki i tlenków azotu (ze źródeł naturalnych, jak czynne wulkany, albo sztucznych, jak spaliny z dużych elektrowni i elektrociepłowni zasilanych zasiarczonym – tzn. zawierającym siarkę i jej związki – paliwem, zazwyczaj węglem kamiennym lub brunatnym). Czasami opady (kwaśnego deszczu, a także kwaśnego śniegu) trafiają na obszary bardzo odległe od źródeł zanieczyszczeń atmosfery, dlatego przeciwdziałanie kwaśnym deszczom stanowi problem międzynarodowy. Kwaśne deszcze działają niszcząco na florę i faunę, są przyczyną wielu chorób układu oddechowego, znacznie przyspieszają korozję konstrukcji metalowych (np. elementów budynków, samochodów) oraz zabytków (np. nie odporność wielu gatunków kamieni budowlanych na kwaśne deszcze).
Zapobieganie polega na budowaniu instalacji wyłapujących tlenki siarki i azotu ze spalin emitowanych do atmosfery (odsiarczanie gazu) oraz rezygnacji z paliw o znacznym stopniu zasiarczenia.
Jesteś tu: Ekologia
Dodaj komentarz