Tkanki roślinne

TKANKI MIĘKISZOWE

Tkanki miękiszowe pełnia bardzo istotna rolę w życiu rośliny, ponieważ w ich komórkach zachodzą bardzo ważne procesy fizjologiczne: fotosynteza, oddychanie, wytwarzanie i gromadzenie substancji zapasowych, itp. Stanowią one główną masę rośliny i zbudowane są z żywych komórek o cienkich ściankach z dużymi wakuolami, umiejscowionymi przeważnie centralnie, zaś cytoplazma wraz z jądrem tworzy jak gdyby cienką warstwę wyściełającą ściany komórkowe. Taką budowę ma najprostszy miękisz, czyli parenchyma. Komórki miękiszu zawierające chloroplasty nazywa się często chlorenchymą- w liściach występują pod postacią miękiszu palisadowego i gąbczastego.

TKANKI MECHANICZNE

Nadają one roślinie sztywność, chronią przed złamaniem i zgnieceniem. W obu rodzajach tkanek mechanicznych ściany komórek są znacznie zgrubiałe.

Do tkanek mechanicznych zaliczamy kolenchymę i sklerenchymę. Kolenchyma zbudowana jest z żywych komórek, zawierających zazwyczaj chloroplasty w cytoplazmie. Zwarcica występuje w zewnętrznych częściach pędów roślin lądowych i pod skórą ogonków liściowych, nie tworzy się nigdy w korzeniu.

Twardzica, czyli sklerenchyma zbudowana jest z elementów martwych o bardzo zgrubiałych ścianach na całym jej przebiegu. Sklerenchyma występuje pod postacią tzw. włókien łykowych i komórek kamiennych (sklereid). Sklereidy mają kształt okrągły i występują w twardej okrywie orzechów.

TKANKI PRZEWODZĄCE

U roślin nasiennych występują dwa rodzaje tkanki przewodzącej: łyko (floem) i drewno (ksylem).

Łyko przewodzi rozpuszczalne substancje pokarmowe (np. glukozę), drewno zaś- wodę i sole mineralne. Występują albo pod postacią wiązek łykodrzewnych, albo- u roślin wieloletnich- w postaci silnie rozbudowanych kompleksów łyka i drewna wtórnego.

Głównymi elementami łyka są rurki sitowe. Są to struktury powstające z połączenia żywych komórek, zawierających dużo cytoplazmy i ustawionych jedna na drugą. Rurki sitowe żyją krótko, ulegają rozpadowi i mogą być wchłonięte przez inne komórki.

Drewno zbudowane jest ze struktur martwych; podstawowymi jego składnikami są cewki i naczynia. Najpierw rozwijają się cewki- wydłużone, wrzecionowate komórki, których ściany wykazują zgrubienia pierścieniowe albo jamki. U roślin nagozalążkowych występują jedynie cewki. U okrytonasiennych powstają również naczynia, jednakże w późniejszym niż cewki okresie rozwojowym roślinnym. Powstają w następstwie łącznie się ze sobą końcami wydłużonych komórek. W miarę rozwoju naczynia ściany końcowe komórek ulegają rozpuszczeniu, a boczne grubieją. Zgrubienia ścian komórkowych powstałe w następstwie odkładania się ligniny sprawiają, że twarde naczynia nie tylko pełnią rolę tkanki przewodzącej, lecz także wzmacniającej.

TKANKI WYDZIELNICZE

Tkanki wydzielnicze ( sekrecyjne) są szeroko rozpowszechnione w świecie roślinnym. Zbudowane są z grup komórek pełniących funkcje gromadzenia i wydzielania pewnych substancji. W najprostszym przypadku funkcję komórek wydzielniczych mogą pełnić komórki skorki o przekształconej i uwypuklonej ścianie zewnętrznej. Do tkanek wydzielniczych zaliczamy m.in. rurki mleczne, włoski wydzielnicze, przewody żywiczne, komory wydzielnicze, miodniki kwiatowe.

Jesteś tu: Botanika

Strony: 1 2