Teoria Darwina
POPULACJA – zbiór osobników jednego gatunku żyjących na danym terenie w określonym czasie.
PULA GENOWA – stanowią ją ogół genów reprezentowanych w danej populacji.
W drugie połowie XIX wieku poglądy ewolucyjne przyjęły naukową formę, dzięki pracy opublikowanej w 1859 roku przez Karola Darwina O postaniu gatunków drogą doboru naturalnego, w której przedstawił wiele dowodów na istnienie ewolucji i jako pierwszy zaproponował możliwy do przyjęcia jej mechanizm, opierający się na doborze naturalnym.
Większe szanse na przetrwanie mają te osobniki, które są lepiej przystosowane do środowiska jakim żyją. Ich potomstwo przetrwa, gdyż odziedziczy po rodzicach cechy, które pomogą im przetrwać. Taki mechanizm Darwin nazwał doborem naturalnym (selekcją naturalną).
O kierunku działania doboru decydują głównie warunki środowiska naturalnego, gdyż od tego zależy jakie osobniki będą brane do doboru. Aby dobór naturalny zadziałał musi być duża rozrodczość organizmów i zmienność (zróżnicowanie) ich potomstwa. Dzięki zmienności w każdym z następnych po sobie pokoleń występują osobniki lepiej lub gorzej przystosowane. Niektóre z nich maja cechy adaptacyjne (przystosowawcze) w danych warunkach środowiskowych. Rzadko zdarza się, że u potomstwa występuje nowa cecha lub zmodyfikowana cecha, która już istnieje. Ale ma to wielkie znaczenie, bo mogą stanowić przyczynę zmian ewolucyjnych, czyli pojawienia się nowych, wcześniej nie istniejących form żywych.
Pojawienie się tych nowych cech Darwin tłumaczył, że jest to dziedziczenie cech nabytych przez organizmy w trakcie ich życia. Uważał, że organizmy reagują na warunki środowiskowe, dlatego wykształcają cechy o znaczeniu przystosowawczym, które przekazują potomstwu.
U organizmów wielokomórkowych cechy nabyte w trakcie życia nie maja szans na dziedziczenie, gdyż organizmy te wydają potomstwo jedynie w wyniku połączenia komórek rozrodczych.
Syntetyczna teoria ewolucji
Odkrycie reguł dziedziczenia było związane z rozwojem genetyki i spowodowało postęp w rozumieniu mechanizmów ewolucji. Na przełomie lat czterdziestych i pięćdziesiątych XX wieku powstał nowy kierunek w ewolucji, czyli syntetyczna teoria ewolucji. Stanowi ona kontynuacje podstawowych tez Darwina, uzupełnionych elementami innych dziedzin, głównie genetyki populacyjnej. Teoria ta zakłada, że istnieje wiele źródeł zmienności organizmów, spośród których znaczenie ewolucyjne ma jedynie zmienność dotycząca materiału genetycznego komórek linii generatywnej (rozrodczej). Komórki generatywne stanowią jedyny materialny łącznik pomiędzy kolejnymi pokoleniami.
Zmienność to zróżnicowanie fenotypowe organizmów należących do tego samego gatunku. Istnieje zmienność:
- dziedziczna (wynikająca z różnic między fenotypami)
- niedziedziczna (będąca wynikiem oddziaływania środowiska na fenotyp). Np. hortensja pH gleby wpływa na kolor kwiatów, gdy występuje na glebie kwaśnej – kwiaty są niebieskie, a gdy na glebie zasadowej ? kwiaty różowe.
Podstawowe typy zmienności:
a) zmienność rekombinacyjna, wynikająca z samej istoty procesów płciowych. Wynika z przebiegu mejozy, podczas której zarówno losowa segregacja chromosomów homologicznych, jak i proces crossing-over doprowadzają do tworzenia się komórek rozrodczych wyposażonych w różne zestawy genów.
b) zmienność mutacyjna, pojawiająca się na skutek zmian w obrębie materiału genetycznego (DNA). Przyczyna tej zmienności jest zachodzenie różnego rodzaju mutacji: genowych lub chromosomowych. Mutacje mogą prowadzić do modyfikacji genów już istniejących lub, w wyjątkowych przypadkach, do powstania nowych genów.
Dodaj komentarz