Hiv i Aids – co to jest?
W 1981 r. w USA rozpoznano pierwsze przypadki choroby nazwanej później zespołem nabytego upośledzenia odporności (Acuired Immunodeficiency Syndrome, franc.: SIDA). AIDS jest skutkiem zakażenia ludzkim wirusem upośledzenia odporności- Human Immunodeficiency Virus. HIV jest retrowirusem. Dzięki swej odwrotnej transkryptazie wytwarza kopię DNA na matrycy RNA. Wirus intensywnie namnaża się w komórkach. W ciągu 1 doby powstaje 10^9 kopii wirusa. Zarażony staje się wiec bardzo szybko zakaźny dla innych.
Znane są dwa wirusy: HIV-1 oraz HIV-2 a wśród nich istnieje wiele podtypów. AIDS w największym skrócie, to zaburzenie odporności na choroby, aż do całkowitego jej zniszczenia. Wirus zakaża komórki z receptorem CD4. Są to najczęściej limfocyty CD4 jak i np. komórki nerwowe. HIV doprowadza do ich śmierci. Z biegiem czasu organizm nie jest już w stanie zastępować utraconych komórek odpornościowych nowymi. Człowiek staje się podatny na zakażenia drobnoustrojami (bakteriami, wirusami, grzybami, pierwotniakami) chorobotwórczymi a w późniejszym etapie także oportunistycznymi (nieszkodliwymi dla ludzi zdrowych) oraz na rozwój nowotworów.
Dane epidemiologiczne
Do czerwca zarejestrowano ogółem 1394000 zachorowań. Liczba ta zawiera osoby, które już zmarły oraz nadal chorujących. Szacuje się, iż w rzeczywistości do końca czerwca 1996 r. zachorowało na AIDS 7700000 osób; spośród 28 milionów zakażonych HIV na świecie, około 5 milionów zmarło na terenie Afryki i przeszło 1 milion na pozostałych kontynentach.
Do listopada 1998 r. w Polsce zarejestrowano 5477 zakażeń HIV (3532 zaraziło się przez używanie narkotyków) i 707 zachorowania na AIDS; 401 zmarło. Liczbę zakażonych HIV w Polsce szacuje się na 15-20 tysięcy osób.
Przewidywane jeszcze przed kilkoma laty 100 milionów zarażonych na świecie w 2000 r. nie spełni się.
Drogi przenoszenia:
Zakażenie wirusem HIV może nastąpić przez:
- stosunek seksualny (zarówno waginalny, analny jak i oralny ); zarówno po jednorazowym stosunku, jak i po którymś z rzędu; z wytryskiem nasienia (zwiększa prawdopodobieństwo) lub bez; ryzyko rośnie, gdy występują mikrourazy oraz stany zapalne używanych w powyższym celu narządów
- kontakt błon śluzowych (np. jamy ustnej, odbytnicy) lub/i uszkodzonej skóry z: krwią, nasieniem, wydzielinami (HIV występuje we wszystkich płynach fizjologicznych ustroju. Uważa się, że w pocie, łzach występuje za małe stężenie wirusa a w ślinie również nieprzyjazne dla niego środowisko żeby doszło do infekcji.)
- wydalinami (kał, mocz- gdy zawierają krew)
- stosowanie niesterylnych narzędzi medycznych i niemedycznych (przekłuwanie części ciała i tatuaż wykonany nieprofesjonalnym sprzętem, przyjmowanie dożylnych środków odurzających niesterylnymi strzykawkami i igłami)
- przeszczep narządu, przetoczenie krwi i jej pochodnych (małe prawdopodobieństwo gdyż wykonuje się badania)
Przebieg zakażenia HIV
Wczesny okres zakażenia HIV:
U około 50-70% osób średnio w 3-6 tygodniu od zakażenia pojawiają się objawy rzekomogrypowe, występujące również w wielu różnych chorobach. Są to:
- stany podgorączkowe lub gorączka,
- nadmierna potliwość,
- pobolewanie mięśni i stawów
ponadto może wystapić:
- wysypka,
- zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- często powiększone są węzły chłonne (co może przetrwać po ustąpieniu innych objawów). Stan ten kilka do kilkudziesięciu dni.
- Okres zakażenia bezobjawowego (nosicielstwo HIV):
U około połowy osób trwa on prawie 10 lat. Pomimo zakażenia stan chorego jest dobry. Może on prowadzić aktywne życie zawodowe i towarzyskie. Mimo braku objawów klinicznych, dochodzi jednak do postępującego pogarszania się odporności.
Objawy ogólne:
- okresowa gorączka (ponad 38°C)
- ubytek o 10% masy ciała
- powiększenie węzłów chłonnych
- okresowa lub przewlekła biegunka (więcej niż 2 wypróżnienia na dobę)
- nocna potliwość
- uczucie wyczerpania fizycznego i psychicznego
Dodaj komentarz