Ewolucjonizm
DOWODY Z FIZJOLOGII I BIOCHEMII:
- wszystkie organizmy mają te same kwasy nukleinowe.
- wszystkie organizmy przechodzą tą samą mitozę.
- wszystkie organizmy przechodzą ten sam cykl Krebsa.
- uniwersalizm kodu genetycznego.
- te same enzymy katalizujące.
DOWODY Z EMBRIOLOGII:
- Embriologia dostarcza nam dowodów na wspólne pochodzenie organizmów poprzez porównanie zarodków.
- Wszystkie kręgowce we wczesnym stadium rozwoju embrionalnego są bardzo do siebie podobne, praktycznie nierozróżnialne.
- Rozwój ontogenezy w pewnych swoich etapach jest powtórzeniem rozwoju rodowego, czyli filogenezy, ale w bardzo dużym skrócie. (dowiedziono już, iż ta teoria nie jest prawdziwa)
- W bardzo wczesnym stadium embrion ludzki posiada cechy rybie, są to łuki skrzelowe, z których wykształca się później puszka krtani, gruczoł tarczycy i elementy nagłośni.
- Heckl pogrupował cechy u zarodków na poligenetyczne i cenogenetyczne.
- Cecha piligenetyczna – powtarza się u ludzkich zarodków a są cechami dorosłych przodków.
- Cecha cenogenetyczna – cechy swoiste zarodków, są związane z różnymi etapami życia i zależą od warunków. Pojawienie się u zarodków błon płodowych gady posiadają tę cechę (przodek tego nie posiadł)
WNIOSEK:
Każda ontogeneza jest wypadkową tych dwóch cech.
SIEWIERCEW (1866- 1936) ROSJA:
- Ogłosił on teorię filembriogenezy.
- Zmiana zachodząca we wczesnym stadium zarodkowym – archalaksa. Już we wczesnym stadium zarodkowym, węże mają bardzo dużo kręgów (gady mają zazwyczaj mało kręgów). Jest to cecha swoista węży.
- Zmiana zachodząca w stadium środkowym – dewiacja (odchył od normy). Odchylenie liniowości rozwoju zarodka – następuje odchył. U gadów w stadium środkowym pojawiają się łuski, które potem częściowo zanikają.
- Zakłócenie końcowego stadium zarodkowego – anabolia. U ryby BELONA, szczęka w końcowym stadium zarodkowym wydłuża się. W stadium larwalnym górna szczęka też się wydłuża, w efekcie osobnik dorosły ma sztyletowaty pysk.
- Wszystkie organizmy w stadium brustkowania i gastrulacji są takie same.
CZYNNIKI EWOLUCJI:
- MUTACJA – jest to podstawowy czynnik ewolucji. Tylko niektóre mutacje się utrwalają.
- Dobór naturalny – różnica w przeżywalności i zdolności do wydawania potomstwa, miedzy osobnikami, które różnią się od siebie jakimiś cechami. Kierunkowy, Stabilizujący, Różnicujący – polega na eliminowaniu cech średnich, prowadzi do pojawienia się dwóch populacji.
- Izolacja – działa czynnik, który uniemożliwia swobodne krzyżowanie się w jednej populacji, np. odległość dla dżdżownicy.
- Dryf genetyczny – polega na losowych zmianach, częstości występowania genów w populacji czyli na losowym łączeniu się gamet, które wyizolowane z dużej grupy.
- Mieszanie na zasadzie przypadku niewielkiej puli genowej.
MECHANIZMY EWOLUCJI:
- Specjacja – główny gatunek przetrwał w prawie niezmienionej formie, ale po drodze dał początek innemu gatunkowi.
- Ewolucja filetyczna – polega na tym, że w drodze ewolucji z jednego gatunku, tworzy się inny.
- Izolacja reprodukcyjna – jest to bariera, która istniej pomiędzy gatunkami, nie pozwala ona na przepływ genów od gatunku do gatunku.
- Izolacja prezgotyczna – przed wytworzeniem zygoty.
- ekologiczna – osobniki zajmują różne misze ekologiczne i nie mają szans spotkania się.
- etologiczna – samica gatunku X nie wykazuje zainteresowania samcem gatunku Y. – mechaniczną – nawet jakby chcieli, to nie mogą, bo mają inny okres rui.
- czasową – narządy kopulacyjne nie pasują do siebie.
- Izolacja postzygotyczna – Wszystkie mieszańce poza gatunkowe, albo zygota obumiera, albo jak już młode przyjdzie na świat, to będzie bezpłodne.
Dodaj komentarz