Ekologia

Ekologia to nauka badająca wzajemne zależności między organizmami oraz pomiędzy organizmami a ich środowiskiem. Ochrona środowiska obejmuje działania zmierzające do zachowania równowagi biologicznej lub do jej przywrócenia. Gatunek to grupa osobników podobnych do sibie, spokrewnionych, mających wspólne pochodzenie i mogących w warunkach naturalnych wydawać na świat płodne potomstwo. Podwójne nazewnictwo wprowadził Karol Linneusz, np: HOMO ( człowiek- nazwa rodzajowa) SAPIENS ( rozumny- nazwa gatunkowa). Królestwa: zwierzęta, rośliny, grzyby, prostista ( pantofelki, pierwotniaki), prokariota ( bakterie, sinice, bezjądrowe organizmy) wirusy nietworzące królestwa. Siedlisko- swojego rodzaju adres, specyficzne miejsce życia. Nisza ekologiczna- określana mianem ?zawodu? organizmu, sa to wszystkie wymagania, potrzeby życiowe danego organizmu. Środowisko to zespół czynników biotycznych (ożywionych) i abiotycznych (nieożywionych) wpływających na życie organizmów. Czynniki biotyczne: konkurencja między organizmami, pasożytnictwo, drapieżnictwo. Czynniki abiotyczne: np. temperatura, wilgotność, kwasowość gleby i wody, zasolenie wody. Czynniki ograniczające- czynniki, które wywierają niekorzystny wpływ na organizmy. Prawo minimum Liebiga, powstałe w XIX w. mówi, że wzrost roślin zależy od ilości tego składnika pokarmowego, który jest dostępny dla nich w ilości minimalnej w stosunku do zapotrzebowania rośliny. Prawo tolerancji Shelforda- powstało w XXw, mówi, że niekorzystny dla organizmu jest nie tylko niedobór, ale też nadmiar jakiegos czynnika. Tolerancja ekologiczna to zdolność przystosowania się do zmian danego czynnika. Zakres tolerancji- zakres zmienności czynnika, w którego obrębie organizm może żyć. Stenobionty- organizmy, które mają wąski zakres tolerancji, ich zdolności przystosowawcze są małe, a zasięg występowania ograniczony, np. większość małp, ryba kergulena, palmy. Eurybionty to organizmy o szerokim zakresie tolerancji, o dużym zasięgu występowania, łatwo przystosowują się do zmian czynników środowiskowych, np. wróbel, płetwal, trzcina, paproć orlica, orka. Gatunki wskaźnikowe (biowskaźniki, bioindykatory) to gatunki o bardzo wąskim zakresie tolerancji wobec jakiegoś czynnika środowiskowego, np wypławek biały, porosty, rak amerykański, larwa chruścika, kiełże.

Jesteś tu: Ściągi