Choroby układy krążenia
3. ZAWAŁ SERCA, ognisko martwicy w mięśniu sercowym wywołane nagłym i długotrwałym niedokrwieniem określonego obszaru mięśnia serca; powstaje często skutkiem miażdżycy tętnic wieńcowych lub neuropochodnego zaburzenia w regulacji przepływu krwi przez układ naczyń wieńcowych; zdarza się na ogół po 40 roku życia, częściej u mężczyzn niż u kobiet, zwł. u osób otyłych i z nadciśnieniem tętniczym. Przebieg zawału serca zależy od wielkości obszaru objętego niedokrwieniem i miejsca niedokrwienia, a także od wystąpienia ostrej sercowej niewydolności krążenia, zaburzeń rytmu pracy serca i wstrząsu; typowym objawem jest silny ból za mostkiem, nie ustępujący po zażyciu nitrogliceryny; najczęściej poza objawami klinicznymi (ból) rozpoznaje się zawał serca w wyniku badań enzymatycznych krwi i/lub zmian w EKG. Po zawale serca pozostaje blizna w obszarze martwicy. Leczenie szpitalne; powrót do życia czynnego powinien być powolny i stopniowy.
4. NADCIŚNIENIE TĘTNICZE, hipertensja, wzrost ciśnienia tętniczego krwi ponad wartości uznane za graniczne (wg WHO 150/90 mm Hg); stały lub napadowy objaw chorobowy w pierwotnych schorzeniach nerek, tętnic, nadnerczy, przysadki i in. narządów lub schorzenie samoistne, tzw. choroba nadciśnieniowa, stanowiąca ponad 90% przypadków nadciśnienia tętniczego; w jej rozwoju duże znaczenie mają bodźce psych., związane zwł. z nerwowym, konfliktowym życiem we współcz. świecie, powodujące wyzwalanie przez ośrodkowy i autonomiczny układ nerwowy substancji podwyższających ciśnienie krwi (gł. adrenalina i noradrenalina); choroba nasila się stopniowo; bóle i zawroty głowy, zaburzenia widzenia, szum w uszach; napadowe nadciśnienie tętnicze jest wywoływane przez chromochłonny gruczolak nadnercza, wyzwalający falowo duże ilości noradrenaliny; nadciśnienie tętnicze utrwalone (niezależnie od przyczyn) wywołuje zmiany miażdżycowe w tętnicach, prowadzi do przerostu serca i do niewydolności mięśnia sercowego; groźnym powikłaniem jest udar mózgowy i zawał serca; leczenie przyczynowe lub objawowe.
5. UDAR MÓZGOWY, apopleksja, uszkodzenie tkanki mózgowej spowodowane upośledzeniem krążenia krwi w pewnym obszarze mózgu, wskutek zakrzepu czy zatoru tętnicy mózgowej, lub pęknięcia naczynia krwionośnego (wylew krwi do mózgu); do udaru mózgowego dochodzi najczęściej w przebiegu nadciśnienia, wad serca, chorób nerek, miażdżycy tętnic; objawy zależą od bezpośredniej przyczyny oraz rozległości i miejsca uszkodzenia tkanki mózgowej; najczęściej występuje utrata przytomności, porażenie jednej kończyny lub porażenie połowicze; leczenie polega na wyrównaniu zaburzeń w krążeniu krwi, zmniejszeniu obrzęku mózgu, zapewnieniu choremu spokoju i właściwej pielęgnacji, a następnie na intensywnej rehabilitacji.
6. NIEWYDOLNOŚĆ SERCA -wynika z niemocy serca do dostarczania odpowiedniej ilości krwi do narządów obwodowych. Tym sposobem powstaje ujemny bilans między ilością krwi dostarczonej a krwi potrzebnej. Przyczyną takiego stanu są choroby serca np. niedokrwienie, martwica, arytmia, niedomykalność zastawek.
Niewydolność serca prawokomorowa objawia się obrzękiem kończyn dolnych, nadmiernym wypełnieniem żył szyjnych, przekrwieniem wątroby, nocnym moczeniem, białkomoczem, a w jamach opłucnych gromadzi się płyn. Najeczęstszą jej przyczyną jest niewydolność wtórna do niewydolności lewokomorowej, ale może powstać też izolowana, np. w wyniku zawału prawej komory.
Niewydolność serca lewokomorowa charakteryzuje się dusznościa wysiłkową i spoczynkową, sinicą, odkaszliwana jest rdzawoczerwona plwocina, występuje częstoskurcz.
Stopnie niewydolności serca wg. NYHA
-I – nie występują zmiany przy normalnym obciążeniu
-II – niewielkie zmiany przy normalnym obciążeniu, wydolność fizyczna jest zmniejszona
-III – znacznie osłabiona wydolność przy niedużym obciążeniu
-IV – duszność spoczynkowa
Leczenie: Zmniejszenie przewodnienia, obniżenie oporu naczyń obwodowych, środki hamujące enzym konwertujący angiotensynę, poprawienie kurczliwości serca. Dieta małosolna, niewielkie przyjmowanie napojów, codzienne ważenie się.
Fizjoterapia
-zapobieganie zapalenia płuc
-ćwiczenia przeciwzakrzepowe, pompy mięśniowej
-wykonywanie ruchów celowych
-przy wszystkich działaniach bierze się pod uwagę stan wydolnościowy pacjenta
Dodaj komentarz