Budowa serca

Naczynia krwionośne

Żyły i tętnice zapewniają transport krwi w małym i dużym obiegu krwi.
Tętnice to wychodzące z serca duże naczynia (aorta – główna tętnica – ma 2 cm średnicy!) o grubych, sprężystych, umięśnionych ścianach.

W aorcie i jej odgałęzieniach płynie krew utlenowana – bogata w tlen, jasnoczerwona. Im dalej od serca, tym tętnice stają się węższe, ich ściany cieńsze, a krew – po każdym rozgałęzieniu i zmniejszeniu średnicy naczynia – płynie coraz wolniej i pod mniejszym ciśnieniem.

Żyły są naczyniami doprowadzającymi krew do serca. Płynie nimi krew nieutlenowana (z wyjątkiem żył płucnych!). żyły mają znacznie cieńsze ściany, krew płynie w nich pod znacznie mniejszym ciśnieniem. W żyłach obecne są zastawki, które uniemożliwiają cofanie się krwi.

Naczynia włosowate są krótkie, a ich ścianę stanowi tylko jedna warstwa komórek – śródbłonek, w którym znajdują się liczne pory. Umożliwia to wymianę substancji

Obieg krwi

Krew w organizmie człowieka – tak, jak u innych ssaków – krąży w dwóch obiegach: małym (zwanym płucnym) i dużym (obwodowym). Mały obieg krwi zwany płucnym doprowadza krew ubogą w tlen i zasobną w dwutlenek węgla do płuc, gdzie ulega ona utlenowaniu. Obieg ten napędzany jest przez prawą komorę serca. Z płuc krew trafia do lewego przedsionka, a następnie do lewej komory. Stąd jest wypychana do krążenia obwodowego (dużego) tętnicą główną, docierając do wszystkich komórek organizmu.

Uboga w tlen krew powracająca z obiegu obwodowego prowadzona jest do przedsionka prawego, a następnie przetłoczona do prawej komory, gdzie ponownie zostanie doprowadzona do płuc w obiegu płucnym.
W transporcie tlenu uczestniczą wyspecjalizowane czerwone krwinki – erytrocyty.

Badanie pracy serca

Powszechnym sposobem badania pracy serca jest pomiar jego aktywności elektrycznej. Uzyskany zapis określa się mianem elektrokardiogramu (EKG). Z cyklem pracy serca wiąże się pomiar ciśnienia tętniczego. Pomiar ciśnienia tętniczego wykonuje się na tętnicy ramiennej. Podczas skurczu serca i wyrzutu krwi z lewej komory ciśnienie, nazywane skurczowym, jest najwyższe i wynosi w aorcie około 120 mm Hg. Najniższe ciśnienie tętnicze obserwuje się w fazie rozkurczu serca i jest nazywane rozkurczowym. Wynosi ono około 70 mm Hg.

Tętno – to rytmiczne rozciąganie ściany naczyń powstałe po wyrzucaniu krwi z lewej komory do tętnic. Mierzy się je, przykładając palce do tętnicy (najczęściej na nadgarstku lub szyi). Prawidłowe tętno u dorosłego człowieka wynosi 60 – 70 pulsów na minutę.

Jesteś tu: Człowiek

Strony: 1 2